terug naar index
Kuypers, Julien

(Pepingen, 14.08.1892 - Vorst, 16.11.1967)

Vlaams socialistisch politicus en auteur van romans, novellen, literaire essays en werken voor het literatuuronderwijs. Hij studeerde aan de normaalscholen in Brussel en Gent en aan de Vrije Universiteit van Brussel. Aanvankelijk was hij leraar. Na Wereldoorlog II werd hij secretaris-generaal bij het ministerie van Onderwijs. In de periode 1956-1962 was hij buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister voor buitenlandse culturele betrekkingen. Hij speelde een belangrijke rol in de culturele relaties tussen Nederland en Vlaanderen.
Van 1947 tot 1967 was hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde. Van bij de op richting van het Nieuw Vlaams tijdschrift (in 1946) werkte hij daaraan mee.
Tot zijn meest gekende studies behoren o.m. Jacob Cats, agitator (1930) en Bergop : geschiedenis van de arbeidersbeweging in België (1957). Voorts schreef  hij essays over Henriëtte Roland Holst-Van der Schalk, Herman Teirlinck, Camille Huysmans en Jan Pellering.
Als scheppend proza publiceerde hij o.m. Heer Van Lembeke, rijd aan (1942, historische roman), Donderkoppen (1945, roman) en vakantieherinneringen in Aan de waterkant (1952).
In laatstgenoemd werk riep hij herinneringen op aan zijn motorboottochten langs de Vlaamse rivieren. Die brachten hem o.m. ook naar de Gentse wateren (zie p. 89-92 van het boek). Via de Schelde kwam hij de stad binnen om haar, na een toeristisch oponthoud van enkele dagen, te verlaten via de Leie. Mijmerend beschreef hij de stad en haar bezienswaardigheden, al dan niet vanaf het water gezien.

[Rudy van der Ween]

Over J. Kuypers :