terug naar index
Mariën, Marcel

(Antwerpen, 29.04.1920 - Brussel, 22.09.1993)

Belgisch, Franstalig plastisch kunstenaar, fotograaf, auteur van korte verhalen, vertaler en filmer.
Mariën bracht zijn jeugd door in Antwerpen waar hij studeerde aan het Atheneum. Van huis uit Franstalig, was hij na de taalwet van 1933 verplicht Nederlands te spreken op de school.
Hij richtte zich vooral op de kunst. In 1935 maakte hij kennis met René Magritte die hem in contact bracht met de surrealistische beweging, waarbij hij zich aansloot. Zijn surrealistisch werk is gekenmerkt door zijn collages en door het gebruik van naakt.
Op filmgebied maakte hij in 1960 L’Imitation du cinéma dat grote controverse en schandaal uitlokte.
Hij toonde zich eveneens een begenadigd schrijver die bekend stond om zijn “nietsontziende humor in woord en beeld en voor de poëtische kwaliteit van zijn werk”, aldus JvH in De Standaard van 24 september 1993. 

Zijn geschreven werken waren vaak opeenstapelingen van ideeën, woordspelingen en aforismen. Ze draaiden hoofdzakelijk rond het beetnemen van de kijker en het schertsen met vaste waarden. In 1987 verscheen zijn kortverhaal Het vervalste Lam Gods, in het tijdschrift Het Moment (vertaald door Stefan Hertmans). Franstalige werken van hem waren o.m. La chaise de sable (1940), Figures de poupe (1979, novellen), L’activité surréaliste en Belgique (1979), Les fantômes du châteaux de cartes (1981) en Apologies de Magritte, 1938-1988 (1994).

M. Mariën en Gent

Het vervalste Lam Gods is een sciencefictionachtig verhaal. In grote delen van West-Europa is alle leven verwoest door een neutronenbom. Kunsthistorici onderzoeken de lege steden naar nog resterende kunst. Men ontdekt dat alle panelen van het Lam Gods in de Gentse Sint-Baafskathedraal vervalsingen zijn, met uitzondering van het in 1934 teruggegeven paneel van Johannes de Doper. Alle andere panelen zouden nog ergens verborgen zijn of niet meer bestaan.

[Ruben Maes]

Over M. Mariën: