terug naar index
Rens, Hippoliet

(Ninove, 13.02.1826 - Gent, 20.07.1882)

Ambtenaar en dichter, jongere broer van Frans Rens (zie aldaar).
Hippoliet maakte carrière als ambtenaar van de belastingsadministratie in Gent, Bergen, Antwerpen en Brugge. Hij woonde in Ledeberg, waar hij tenslotte controleur accijnzen werd.
Als auteur publiceerde hij poëzie in tijdschriften en jaarboeken, o.a. zijn gedicht Aen het vaderland.
Novellen van hem zijn het melodramatische verhaal Het kind der armoede (ca. 1840, herdr. 1867), De kruidenierbaal  en Pieter Vetbeurs, verhaal uit het volksleven ( beide uit 1867).
Geregeld nam hij deel aan de in de 19de eeuw populaire voordrachtwedstrijden. Zo werd hij voor zijn in Oost-België spelende novelle Celina, of Rampspoed en vergoeding (ca. 1840) in Gent bekroond in de letterkundige wedstrijd van het Vlaemsch gezelschap, dat hij zelf ook vertegenwoordigde bij de inhuldiging van het Jan Frans Willems-monument te Boechoute.
In 1850 onderscheidde de Maetschappy van Rhetorica “Nuttig en Aengenaem” in Watou hem voor “een lierzang” Het nut des landbouws. In 1851 kreeg hij voor een redevoering over de zedelijke opvoeding, in Aalter een prijs van de Maetschappy van Vlaemsche Letteroefening “Voor Tael en Vaderland”.

[Frans Heymans]

Over H. Rens: