EERSTE VOLLEDIGE VERTALING VAN MAETERLINCKS BULLES BLEUES

De Nobelprijswinnaar voor Literatuur 1911 schreef zijn herinneringen aan zijn Gentse jeugd pas op late leeftijd, toen hij na de Tweede Wereldoorlog in New York verbleef. Het boek verscheen een jaar voor zijn dood in 1948 te Monaco.

Het is bijna volledig in Gent verankerd en verhaalt op wat schelmse wijze en zeer openhartig over de Gentse burgerij in het fin de siècle, over het landgoed van de familie in Oostakker, de culinaire genoegens op het kasteel Rijvissche van zijn grootmoeder in Zwijnaarde, de bezigheden van zijn vader Polydore Maeterlinck (op botanisch, financieel en amoureus vlak), over schoolperikelen in Nieuwen-Bosch, in het inmiddels verdwenen Institut ‘Calamus’ en bij de jezuïeten van Sint-Barbara, over de Franse en de Nederlandse taal, over zijn literaire vrienden en zijn vroegste inspiraties, over de Sint-Annakerk en de Gentse begijnhoven én over het begin van zijn internationale roem:

“Op een prachtige zomerse zondag bevonden we ons in de eetkamer van het buitengoed. Aan de lange tafel zaten mijn ouders, mijn broer, mijn zus, ikzelf en ook nog nonkel Hector die zichzelf 'en passant' had uitgenodigd. Mijn vader sneed de dikke kip aan die bij ons was gekweekt en vetgemest. (...) Ik ontvouw de krant - Le Figaro - en op de voorpagina, boven de eerste kolommen, lees ik mijn naam in grote letters: MAURICE MAETERLINCK. Met verstomming geslagen, helemaal niet gewend aan dergelijke verrassingen, neem ik snel het artikel door, bevreesd dat het venijn wel eens in de staart zou kunnen zitten, aangezien de Franse pers gewoonlijk nogal venijnig is ten opzichte van het buitenland. Ik verbleek, begin te blozen, de zon verblindt me.”

André Capiteyn publiceerde eerder korte uittreksels uit Bulles bleues in zijn overzichtswerk Maeterlinck, een Nobelprijs voor Gent (1999, uitgebreide herdruk 2008), andere fragmenten werden eerder in 1962 in een Nederlandse vertaling van Jozef de Belder opgenomen in het door Mathieu Rutten samengestelde Maeterlinck-deel van de onvolprezen reeks Pantheon der winnaars van de Nobelprijs voor literatuur. In Bulles bleues: herinneringen van geluk is nu echter voor het eerst de volledige Nederlandse vertaling te lezen, in een bijna luxueuze vormgeving van Pieter Willems (Pjotr).

Het boek werd aan de pers voorgesteld in het Sandton Grand Hotel Reylof in de Gentse Hoogstraat, waarvan een vleugel paalt aan het verdwenen geboortehuis van Maurice Maeterlinck in de Peperstraat. Daar is ook het herdenkingsmedaillon van Maeterlinck opnieuw op de gevel aangebracht. De foyer van het hotel is eveneens naar de Nobelprijswinnaar genoemd.

Informatie over de persvoorstelling en het boek Bulles bleues op www.gent.be Arne Sierens over Bulles bleues, een ‘hilarisch buitenbeentje’ in het werk van Maeterlinck, op: www.cobra.be

Meer informatie over Maeterlinck en Gent op deze website, in het Lexicon, onder Auteurs/Maeterlinck, onder Fragmenten en bij de Wandelingen.