JAN SIMOEN OVERLEDEN

05.01.2013

Simoen was romanist en lesgever Frans. Hij schreef zijn eindwerk over de Gentse Nobelprijswinnaar Literatuur: Etudes de l'imaginaire dans les 'Serres chaudes' de Maurice Maeterlinck (1976).
Hij ontpopte zich aanvankelijk tot kunstfotograaf in de theaterwereld en debuteerde pas in 1993 als schrijver met Duizend stenen ogen.

Simoens schrijverscarrière begon in 1989 in Gent, waar hij voor Oud Huis Stekelbees (nu Campo) op vraag van regisseur Guy Cassiers het stuk Polaroid schreef; later volgde Grondbeginselen, naar de roman van Robert Walser. Zijn voorlaatste boek, Ik ben Alice, speelt ook in Gent; daar worstelt een eerstejaarsstudente aan de Hogeschool met dyslexie en eetstoornissen.

Veel van zijn werk gaat over actualiteit en waargebeurde verhalen. Zijn bekendste boek is wellicht Met mij gaat alles goed (1996), over een vriend die stierf aan aids. Het vormt samen met twee andere romans, En met Anna? en Veel liefs van Michaël een familietrilogie rond de millenniumwisseling.

Voor zijn roman Slecht (2007) won hij een Boekenwelp, De Gouden Zoen en de Driejaarlijkse Literatuurprijs van de Provincie West-Vlaanderen; de Franse vertaling werd in 2009 tot “meilleur roman belge” gekozen op het Salon du livre de jeunesse in Namen.

In oktober 2012 verscheen nog een autobiografisch kinderboek over zijn jeugd, De nacht van 2 april. Ook zijn ‘slashboek’ Ik ben Alice (met Alice Dupont, 2010) werd een pakkend actueel verhaal over dyslexie en anorexia.

Simoen groeide op aan de kust, maar verhuisde midden de jaren ‘70 naar Leuven. Hij leed de laatste jaren aan kanker en zette begin vorig jaar Kanker4Life op. Daarmee wilde hij kankerpatiënten ondersteunen en aantonen dat hun energie anderen in nood kan helpen. Volgens uitgever Querido zal het project worden voortgezet door zijn zoon.

“Ik voel me uitgeprocedeerd, als een asielzoeker die heel erg gehecht is geraakt aan het land waar hij zich de laatste jaren zo goed thuis voelde, maar binnen een paar maanden op het vliegtuig wordt gezet”, schreef Simoen op 13 december in een vriendenbrief. “Mijn land heet niet België of Nederland of Zweden, het heet Leven, en boy o boy, wat heb ik me hier thuis gevoeld, de laatste 59 jaar.”

Meer nieuws over Jan Simoen op zijn website: http://www.jansimoen.com/

Lees de getuigenis van Karin Kustermans op: http://www.verteleens.be

Beleef Jan Simoens op de Boekenbeurs 2008: http://www.cobra.be/cm/cobra/cobra-mediaplayer/boek/1.1519505

Lees een fragment uit Simoens toneelstuk Polaroid: http://www.jansimoen.com/stage/stage.php